Welkom bij Maine Coon .nl

Meer weten over de Maine Coon? Word lid van ons gratis forum.

Sectie

Discussie in 'Informatief' gestart door mainely, 3 nov 2004.

Tags:
  1. Deze website maakt gebruik van verschillende cookies: Analytische cookies, Functionele cookies en Tracking cookies. Indien u verder gaat op deze website, dan gaat u akkoord met het gebruik van deze cookies. Leer Meer.
Welkom bij Maine Coon .nl

Meer weten over de Maine Coon?
Word lid van ons gratis forum.

Deel Deze Pagina

  1. Laat ik de spits afbijten, ben tenslotte ook over deze hoek begonnen .....
    Je "kind" is net overleden, en je wilt eigenlijk enkel dit verlies verwerken, en zo waardig mogelijk dit leven, en hoofdstuk van jouw leven, afsluiten.

    Toch ... sta eens stil bij sectie. Je kunt het er met je dierenarts over hebben of het zinvol is; je kunt ook de fokker raadplegen - tenslotte, er zijn nog (half)broertjes en (half)zusjes voor wie de uitslag van onderzoek en sectie relevant kan zijn. Als fokker heb ik in het contract staan dat, mocht één van mijn kittens overlijden aan iets waarvan de DA het gegronde vermoeden heeft dat er iets erfelijks mee kan spelen, ik de sectie betaal.

    Direkt
    Als je lieveling bij de dierenarts is overleden, kan zij (hij) ook voor de verdere 'afhandeling' (goh wat klinkt dat koel!) zorgen. Als het dier thuis is overleden, is er ook sprake van een heel praktische en heel onplezierige noodzaak: je moet zorgen dat het lichaampje koel blijft. Plastic zak, doos, en .. tja, koelkast? vrieskast?

    Waar
    En dan toch zo snel mogelijk naar het sectie adres. Ik heb *gehoord* dat duitse (universiteits?) klinieken heel wat goedkoper kunnen zijn dan Utrecht, maar daar heb je in het westen natuurlijk weinig aan - dan ben je eigenlijk aangewezen op Utrecht. Natuurlijk kan ook je eigen DA sectie verrichten - maar natuurlijk heeft zij / hij minder uitgebreide mogelijkheden ter beschikking. Soms kan dat genoeg zijn: als je alleen maar wilt weten, bij voorbeeld, of het FIP was of niet, dan is het genoeg.

    Wat
    Ik ben zijdelings betrokken geweest bij enkel 1 sectie. Bij deze sectie in Utrecht was ook gevraagd om te kijken naar hart en nieren - niet dat er ook maar enige reden was om te denken dat hier iets gevonden zou worden, maar het was de laatste kans, en beste gelegenheid, om uit te sluiten dat dit dier HCM of PKD had, en eventueel had doorgegeven. Dus hier is niet naar gekeken voor het dier *zelf* (voor zover dat van toepassing kon zijn ... ), maar met het oog op de nakomelingen! Zeker als dit niet van toepassing is, kan het zijn dat je (in samenspraak met DA / fokker?) besluit dat een sectie zoals de DA die zelf kan doen, afdoende is. Dat zal ook weer goedkoper zijn!

    Hoe
    Bij de sectie wordt natuurlijk gekeken naar de ingewanden van het dier, maar er worden ook 'monsters' genomen van de verschillende organen. Deze monsters worden dan later onderzocht - de uitslag kan dan ook 2 - 3 weken op zich laten wachten.
    Je kunt vragen om een 'cosmetische sectie': dan krijg je na de sectie het lichaam van je lieveling weer terug in een zodanige staat dat je nog afscheid kunt nemen.

    Daarna
    Omdat er monsters zijn genomen, kun je het dier de volgende dag (of zo??) weer ophalen, om naar een begraafplaats of crematorium te brengen. Als je daar prijs op stelt, natuurlijk. Ik heb gehoord dat het mogelijk is dat het sectie-laboratorium het lichaam naar een crematorium van jouw keuze brengt, maar dat weet ik verder niet.
    Als er een cosmetische sectie is gedaan, kun je bij dat crematorium eventueel nog afscheid nemen ...

    Hoeveel kost het
    De kosten waren voor een uitgebreide sectie in een bepaald geval in september 2004 E95,-. Dit was de veterinaire kliniek in Utrecht.

    En zonder al dit extra gedoe .....
    Officieel mag je een (huis)dier niet zelf begraven. Je kunt het altijd bij een DA afgeven voor 'destructie'. Anonieme destructie, of crematie van een aantal dieren tegelijk, of van jouw lieveling apart. As terug, of niet ....

    En dit keer zou ik willen dat mijn handtekening anders was - in plaats van 'have fun': Sterkte!

    Riëtte
     
  2. zelf begraven

    In onze tuin liggen onze katten begraven. Onze kater ging dood in 2000. De dierenarts zei toen dat het sinds kort mocht, je dier in je eigen tuin begraven. Mits je hem maar minstens een meter (geloof ik )diep onder de grond stopt.

    we hebben beide katten (zijn zus ging 3 jaar later) met een kleine ceremonie zelf in onze tuin begraven.

    ik vond het eerst heel "gezellig" op het graf achter in de tuin lagen knuffels kaarsen en het was lekker dichtbij

    nu een paar jaar later heb ik er eigenlijk een beetje spijt van, ik durf geen schop meer in dat stuk van de tuin te zetten, voel het als een beetje "heiligschennis". Maar voor onze verwerking was het goed de beestjes nog even bij ons te hebben
     
  3. Natuurlijk mag je een dier in je eigen tuin begraven, je mag het alleen niet in openbare grond doen (bijv. een park of een bos). Mits het een dier betreft dat niet hoger is als 50 cm en je het id. diep begraaft, hoe diep durf ik niet te zeggen dat kun je wel ergens opvragen of opzoeken. Zal me er eens in verdiepen :wink:

    En dat je € 95,- voor een sectie betaald vind ik niet meer dan normaal. Je wilt het immers weten voor je eigen gemoedsrust. En weet je trouwens dat een DA/ specialist tijdens een sectie ook een hoop gratis meeneemt? Sommige dingen worden dus niet in rekening gebracht, het zijn toch man-uren die er gedraait worden. Voor ons is het sentiment voor de DA zijn werk en voor niets gaat de zon op.......... lullig maar waar.
    Maar om een tipje van de sluier op te lichten; in de komende Coontime staat een interview met niemand minder dan Peter Klaver en dat gaat o.a. ook over sectie.
     
  4. Hoi,

    Let er hier ook even bij op dat het niet enkel de wet hoeft te zijn, maar er kunnen per gemeente speciale (politie)verordeningen zijn. De bedoeling van de regelgeving hier is niet om de diereneigenaar dwars te zitten, maar om de kwaliteit van het (grond)water te beschermen. De regels kunnen dan ook verschillen al naar gelang de bodemsoort (zand/klei), hoe 'hoog' je in Nederland woont, en hoe druk bewoond je regio is. 'Natuurlijk' ..... ik durf dat woord hier niet te gebruiken, vrees ik.

    (En voor de prijs - ik heb gewoon aan de hand van een specifiek geval een indicatie willen geven. Of het 'veel' of 'weinig', 'duur' of 'goedkoop' is, - daar waag ik me niet aan :)
     
  5. Ik wilde Switch wel ter beschikking stellen van de wetenschap, hij had natte FIP. In al mijn verdriet heb ik utrecht gebeld om te vragen of er op dat moment onderzoek gedaan werd en dat ik hem daarvoor wel af wilde staan. Dat was niet het geval, het onderzoek was net een paar weken afgerond.....

    In dit geval (FIP dus) had ik hem af willen staan, omdat door onderzoek meer bekend wordt over deze sluipmoordenaar-ziekte...........

    Sonja
     
  6. citaat betreffende kittensterfte:

    Jonge katten, die overlijden aan onduidelijke oorzaken op de leeftijd tussen 6-20 weken kunnen opgestuurd worden naar de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht voor sectie:

    t.a.v.
    Dr. H. Egberink
    VMDC
    Postbus 80.135
    3508 TD Utrecht

    Graag vermelden samen met uw dierenarts:

    Naam eigenaar, dierenarts , adres woonplaats, telefoonnummer.

    1. Ras
    2. Geslacht
    3. Leeftijd

    anamnese (ziektegeschiedenis)
    Wanneer ziek geworden
    Ziekteverloop
    Behandelingen tot nog toe.

    Geen kadavers op vrijdag i.v.m. het weekend versturen.
    Kadaver koelen zo snel mogleijk na het overlijden, liefst eerst 4 uur in de vriezer, daarna in koelkast. Om 17.00 uur afleveren op postkantoor, dubbel ingepakt, liefst goed geisoleerd (kranten en piepschuim)

    Peter Klaver, dierenarts Dierennieuws in samenwerking met Kim Witten en de Vakgroep infectieziekten faculteit Diergeneeskunde, dierenarts Dr. Egberink.
     
  7. Bah, :( met de post versturen of per koerier
    moet er niet aandenken, mijn DA rade het ook tenstelligste af daar er een keer een kadaver zoek was geraakt, kan jij je voorstellen hoe dat er dan uit moet gaan zien na een aantal dagen/weken ??? Je zal de pechvogel zijn die het pakje ontvangt :?

    Ik heb Breaker na het inslapen zelf met Diana weg gebracht naar Utrecht....
    Ik weet dat dat niet voor ieder weg gelegt is, maar die man aan de balie van ontvangst was zo lief en geduldig, petje af.

    Ook dit hoorde er voor mij bij, door mij op de wereld gezet, in mijn armen gestorven samen ons laatste ritje. ( en nu jank ik weer ) :cry:

    Ik hoop dit nooit,nooit meer mee te maken
     
  8. Toen Jay beviel van Taro, kreeg ze ook nog twee dochters: Lessa en Shalla.

    Lessa ging vanaf de geboorte al direct bergafwaarst en stierf op dag 4. Wij hebben haar in ons kleine "poezenkerkhofje" in de tuin begraven.

    Shalla deed het eerst goed, tot een dag of 8 en toen ging zij ook hard achteruit. Op dat zelfde moment was ook mijn beertje ziek geworden en kon men eigenlijk heel moeilijk diagnose stellen. Al vrij snel liet mijn DA toen iets als FIP vallen.... ik dacht dat mijn hart zou stoppen!!!!!!!! Zelfs nu nog slaat de paniek me naar mijn keel als ik denk aan mijn beer met FIP!!!!!!!!

    Shalla ging ondanks verschillende soorten antibiotica en ontstekingsremmers hard achteruit. Op zondag, 14 dagen na haar geboorte kon zij niet meer en wij ook niet. De DA is bij ons thuis gekomen en heeft haar in laten slapen. Zij is door hem meegenomen en in Utrecht afgegeven.

    Binnen zeer korte tijd (ik weet het zo uit mijn hoofd niet meer) kwam het verlossende telefoontje: Shalla had geen FIP! Maar er zou verder gekeken worden om er achter te komen wat zij dan wel had...

    Ongeveer anderhalve week later kwam het nieuws: Shalla had (waarschijnlijk net als haar zusje) een longontsteking opgelopen als gevolg van vocht in haar longen door de zware bevalling. En het meest tragische: uit de autopsie kon men opmaken dat de laatste antibioticakuur zijn werk aan het doen was en zij al bezig was te genezen... als ze iets sterker was geweest, als wij het iets langer hadden volgehouden, dan had ze het overleefd!

    Hoe groot de opluchting ook was dat zij geen FIP had, het schuldgevoel dat ze het misschien had kunnen overleven blijft...

    Shalla's lichaampje hebben we nooit teruggekregen. Zij is het enige bij ons overleden poesje dat niet haar laatste rustplaats op ons kleine kerkhofje heeft.
    Wat we wel kregen waren de autopsiekosten: 115,- euro.

    Maar goed, een volgende keer laat ik zeker weer autopsie uitvoeren. Hopelijk is dat voorlopig weer heeeeeeel lang niet aan de orde...

    Groetjes,
    Monique
     

Deel Deze Pagina