Welkom bij Maine Coon .nl

Meer weten over de Maine Coon? Word lid van ons gratis forum.

Nestje van Maine Street (Jolanda) bedankt!!

Discussie in 'Memoriam' gestart door Hanneke, 14 mei 2005.

Tags:
Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.
  1. Deze website maakt gebruik van verschillende cookies: Analytische cookies, Functionele cookies en Tracking cookies. Indien u verder gaat op deze website, dan gaat u akkoord met het gebruik van deze cookies. Leer Meer.
Welkom bij Maine Coon .nl

Meer weten over de Maine Coon?
Word lid van ons gratis forum.

Deel Deze Pagina

  1. Hoi allemaal,

    Mijn verhaal,

    Op 17 maart is ons Cheyenne ruim 1 week te vroeg bevallen van 8 kittens,4 dood geboren en 4 kittens waaronder 1 katertje en 3 poesjes leefden.
    Na 4 dagen knokken voor de kittens die in leven waren moesten wij hun 1 voor 1 toch afgeven.
    Ondanks alle hulp van onze dierenartsen waren hun niet levensvatbaar en alle hulp was te vergeefs.
    Jullie begrijpen wel dat dit voor mams Cheyenne heel zwaar was om al haar kinderen te moeten afgeven,en ook zij gaf te kennen dat ze niet meer wilde.
    Maar we hebben haar door middel van dwangvoeding,infuus en veel liefde erdoor gekregen gelukkig.

    Maar zelf val je ook in z'n groot gat dit is met geen pen te beschrijven en je gunt dit je ergste vijand nog niet.
    Maar op dat moment had mijn vriendin Jolanda zoals jullie allemaal hebben kunnen lezen hier op het forum, haar nestje van Luna en Capone.
    7 prachtige kleine kittens en ook daar ging niet alles van een leien dakje,en Jolanda had ook nog eens net een operatie aan haar been gehad.

    Dus wat doe je als vrienden helpen,dit viel in eerste instantie voor mij niet mee,je ziet die kleintjes en elke keer denk je hadden die van Cheyenne er nu ook zo uitgezien.

    En dan nog eens het afscheid moeten nemen van die lieve kleine Sambuca,het mooiste liefste manneke van de hele wereld onze kleine knokkerd!!
    Het was heel zwaar voor Jolanda en ik moest sterk zijn voor haar en haar steunen,en samen hebben we dit verdriet kunnen delen er zijn heel wat tranen over onze wangen gerold.

    Door elkaar te steunen want dit doe je op zo'n moment, kwam bij mij ook mijn verdriet wat ik opzij had geschoven allemaal naar boven.
    Gelukkig waren er nog 6 lieve kleine koters die rond begonnen te huppelen in huize Maine Street, en hun hadden Jolanda's en mijn hulp nodig.
    Samen hebben wij hun de bijvoedingen gegeven en ook mijn dochter Sanne was er niet weg te slaan.

    Al met al een nestje dat ik nooit zal vergeten en ik ben Jolanda zo dankbaar dat ik de gelegenheid heb gekregen om haar te mogen helpen.
    Dit nestje heeft mij zo geholpen en dat ik ook de kracht weer heb gevonden om verder te gaan met "fokken",want dit wilde ik echt niet meer.

    Dus jullie kunnen denk ik nu wel begrijpen waarom wij zo met smacht op Maine Street Knock-Out zitten te wachten.

    Het is nu bijna 2 maanden geleden dat wij 8 lieve,prachtige kittens hebben af moeten geven en dit is de eerste keer dat ik er zo over kan praten.

    Jolanda bedankt voor alles ook al zie jij zelf het niet zo,maar door jou en jouw kittens kan ik weer verder.

    Liefs Hanneke
     
  2. Hanneke,

    wat is de wereld toch verschrikkelijk oneerlijk.... :cry:
    Is er jullie dan ook geen leed bespaard gebleven... :cry:

    Meis ik duim zo verschrikkelijk hard dat jullie eerst volgend nestje alleen maar uit kittens bestaat die blaken van gezondheid, en die jullie heel veel liefde en plezier geven! Dat hebben jullie wel verdient!
     
  3. Hanneke,
    Wat een ontzettend triest verhaal... Gelukkig heb je Cheyenne er door kunnen slepen! Heel moedig van je dat je direct na het verlies van je eigen kittens Jolanda bent gaan helpen met die van haar! En ik kan me heel goed voorstellen dat je dus uit haar nestje een kitten hebt gekozen. Op dezelfde manier is MayDay bij ons gekomen, na Jay's eerste onfortuinlijke zwangerschap...

    Veel geluk met de kleine Knock-Out!

    Groetjes,
    Monique
     
  4. Wat ontzettend triest! Dat is nou de zwartste nachtmerrie van een fokker - Eerst doodgeboren kittens, maar ook 4 levende, dus je GAAT ervoor. En dan te moeten afgeven. En dan Moeders ... Meis meis, wat een ellende :(
    Ik hoop toch zo dat je snel (terug) kunt kijken naar een nestje en dat je met een brede lach kunt zeggen : "Ja, *daar* doe je het nu voor" - en dat je kunt genieten, want dit is wel heel erg zwaar!
     
  5. Tjeempie, wat een nare ervaring heb jij nu gekregen. Alsnog heel veel sterkte ermee!! En hoe is het nu met moeders??
    Geef d'r maar een dikke knuf van mij :wink:

    Als mensen met je meegaan
    op een onbegaanbare weg
    met je struikelen over
    de hobbels en kuilen
    neemt dat de blauwe
    plekken niet weg
    Maar het verzacht wel
    de pijn van het vallen.

    Dit is een gedicht die ik nog aan Marinda wou sturen die mij erg veel helpt, maar het past hier ook goed bij.
     
  6. Heel veel sterkte Hanneke.
    Nog even en je kleine nieuwe huisgenootje is bij jullie!!

    Wat zijn vrienden dan toch belangrijk en onmisbaar!
    Jolan, je bent een toppertje!!

    En Hanneke onderschat jij jezelf ook niet, geweldig dat je de kracht en moed had om Jolanda te kunnen helpen! Super!!!!!!!
     
  7. Hanneke, wat heb je het mooi omschreven. Alle ellende en vreugde want het is niet niets! Heerlijk zo'n goede vriendschap, mensen die je begrijpen waarmee je kan lachen en huilen. Goud waard!! Nu het laatse deel, wachten op die knapperd...

    gr,kim
     
  8. Brrrrrrrrr Hanneke kippevel bij het lezen van je verhaal. Echt heel triestig dat jullie dit overkomen is. Gelukkig hebben jullie Cheyenne er terug door kunnen halen.
    Ze zeggen altijd dat na regen zonneschijn komt en ik hoop dan ook dat voor jullie ook weer snel het zonnetje gaat schijnen.
    Hanneke en Jolanda jullie vriendsschap is echt goud waard! Heerlijk dat je elkaar zo heb kunnen steunen. :flower:
     
  9. Dank je wel Sjoukje en ik vind eigenlijk dat wij het ook nu wel eens verdienen om een nestje te krijgen wat lekker verloopt.
    Al moet ik eerlijk zeggen dat ondanks onze eerdere 2 nesten ook met de nodige narigheid, wij daar ontzettend van hebben genoten.
    Ze zijn aan het uitgroeien tot prachtige en zeer lieve Coon Whisperer kids,ik heb ze toevallig vandaag in het album gezet bij de kleuren.

    Maar we blijven positief denken en door hulp van goede vrienden waaronder Jolanda en niet te vergeten Dorien en de rest van al die lieve mensen om ons heen komen we er wel :wink:

    Groetjes Hanneke
     
  10. Hoi Monique,
    Ja het is een zeer triest verhaal maar het helpt mij om dit hier neer te zetten, en misschien kan ik hier ook nog andere mee helpen.
    En ik ga liever helpen dan dat ik geholpen moet worden,en je bent vrienden door dik en dun is mijn mening en op dat moment had Jolanda mijn hulp nodig.
    En het is voor mij een therapeutisch nestje geworden en die lieve Knock-Out ja wat moet ik daarop zeggen :?: hij is gewoon WAUW in elk opzicht.

    Groetjes Hanneke
     
  11. Het was inderdaad een nachtmerrie maar vooral voor mams Cheyenne,want zij is een super moeder dit heeft ze al eerder bewezen.
    Zij heeft ook dagen lopen zoeken naar haar kinderen en wilde niet meer eten.
    Gelukkig heeft ze de zin in het leven weer terug gekregen en dat gaf mij ook weer de kracht om verder te gaan.

    Groetjes Hanneke
     
  12. :cry: Wat een mooi gedicht :cry: dank je wel heel lief van je om dit voor mij hier neer te zetten.
    Namens Cheyenne en mij een dikke knuffels terug.
    En het gaat nu heel goed met Cheyenne zij zit weer helemaal op haar oude gewicht en haalt haar oude streken weer uit :wink:

    Groetjes Hanneke
     
  13. Dank je wel Nataja,Jolanda zal dit zelf wel gauw lezen zij is op dit moment op show.
    En Jo is een topper en ook Dorien hun hebben mij en mijn gezin zo geholpen op ieder vlak.
    Ook heel veel andere catteryvrienden hebben zo meegeleefd en kaarsjes gebrand voor Cheyenne en haar kinderen,dit is niet te verwoorden hoe goed dat je dit doet.

    En ja Jolanda helpen is toch normaal niet dan,vrienden door dik en dun hé :wink:

    Groetjes Hanneke
     
  14. Waqt een triest verhaal en wat heb ik een geluk gehad met mijn eerste nestje.Dit wens je aan niemand toe.Gelukkig dat je de steun van Jolanda had.Ik wens je alle geluk toe bij een volgend nestje.
     
  15. Hoi Kim.
    Ik heb puur mijn gevoel over alles eruit gegooid en ik moet zeggen dit heeft mij goed gedaan.
    En dit is mijn manier om alles een plekje te geven en ook mijn dankbaarheid naar Jolanda toe,dat ze mij die kans heeft gegeven.
    En het is inderdaad goud waard samen lachen en samen huilen,en over 2 weken lach ik de hele wereld bij elkaar want dan komt onze eigen Knock-Out :D

    Groetjes Hanneke
     
  16. Het is een triest verhaal maar helaas gebeuren deze dingen ook en door ze "op papier" te zetten kun je je gevoelens delen met anderen.
    Het is en blijft moeder natuur zeggen ze dan maar wat kan moeder natuur wreed zijn,vandaar dat ik mijn verhaal hier neer heb gezet.
    Dit hoort ook bij het leven maar voor mij mag het zonnetje gaan schijnen en dat zal over 2 weken zijn als onze Knock-Out komt.
    En vriendschap er is niets zo belangrijk als dat!!!

    Groetjes Hanneke
     
  17. :flower: Dank je wel,je ziet wel het is niet allemaal zo vanzelfsprekend.
    Dit zou anders mijn 3de nestje zijn geweest.

    Groetjes Hanneke
     
  18. Jeetje daar wordt je wel stil van...
    Je denkt altijd dat alles goed zal gaan...
    Dan lees je dit.... :(
    Wat een vreselijke ervaring moet dit voor jullie geweest zijn...
    Een ervaring die je van je levensdagen niet meer zal vergeten....
    Maar wat fijn dat je dan zulke vrienden hebt die je er door heen slepen...
    Sterkte er mee hoor :3some:
     
  19. :flower: Dank je wel Ellie dit zullen we nooit vergeten, en we zullen altijd van de kleintjes die in onze tuin liggen begraven blijven houden.
    En onze vrienden ja daar zijn geen woorden voor :love3:
     

Deel Deze Pagina