Welkom bij Maine Coon .nl

Meer weten over de Maine Coon? Word lid van ons gratis forum.

een plekje...

Discussie in 'Informatief' gestart door mccfelinefantasy, 16 apr 2005.

Tags:
  1. Deze website maakt gebruik van verschillende cookies: Analytische cookies, Functionele cookies en Tracking cookies. Indien u verder gaat op deze website, dan gaat u akkoord met het gebruik van deze cookies. Leer Meer.
Welkom bij Maine Coon .nl

Meer weten over de Maine Coon?
Word lid van ons gratis forum.

Deel Deze Pagina

  1. Met al die afscheidsverhalen van de laatste tijd, ben ik toch een beetje benieuwd geworden hoe jullie dat nou doen?

    Wij hebben in onze tuin een plekje en daar rusten onze drie eerste poezen Tipsy, Nicky en Ashley en sinds vorig jaar liggen daar ook Libby en Lizzy, twee van de kittens van onze Jay. Shalla hebben we helaas niet teruggekregen na de autopsie...

    Ik neem een kistje en daar leg in een lekker zacht kleedje in. En ik doe er altijd een wit roosje bij... Op onze kleine begraafplaats groeien hemelsleutels, zodat ze nooit voor een dichte deur komen.

    Alleen hierom al zou ik nooit meer weg willen uit dit huis...

    Groetjes,
    Monique
     
  2. Tijger hebben we laten cremeren, zijn as staat in de boekenkast.
    We wilde het verstooien, maar beide zijn we er te scheiterig voor :oops: Hadden we het nu maar in een mooie urn laten doen....

    Kick en het kitten wat dood te wereld kwam liggen bij ons in de achtertuin begraven. ze liggen vlak voor de winterjasmijn, dus ook in de winter hebben ze bloemen in overvloed.
     
  3. Wij begroeven onze dieren altijd achter in het weiland bij de boerderij.
    Maar omdat mijn vader ernstig ziek was, hebben ze moeten verhuizen.
    Ik heb achter geen tuin, en je mag daar je dieren ook niet zomaar begraven.
    Ik wist er verder niets van en had me er ook niet in verdiept.
    Toen Misha stierf heb ik hem laten cremeren, overigens heb ik geen as van hem in huis.
    Dat vond ik een eng idee. Dat kon ik niet. Bovendien ging het zo snel dat ik er te weinig van wist. Hopelijk duurt de volgende keer heeeeeeeel erg lang, maar ik weet niet hoe ik het in de toekomst aan zou pakken.
     
  4. Hier in Almere mag je ze in de tuin begraven, maar ik wilde Moonboot toch laten cremeren. Ik had daar behoefte aan, omdat ik als kind een soort trauma met begraven heb. Iets met een konijn wat tijdens vakantie kwam te overlijden en dan een bijdehante buurvrouw die hem niet diep genoeg begraaft in het park tegenover ons huis. Vriendjes die je na de vakantie komen halen om te voetballen, wat wordt er gebruikt om aan te geven wat het doel is.....het konijn en het doekje waar hij ingewikkeld was. Huilend naar huis, papa houdt niet van dode dingen en wil hem niet begraven, dus moest ik hem zelf weer begraven.
    Dus nee, ze komen niet bij mij in de tuin. De gedachte alleen al, brrrrr.
     
  5. Ik heb zelf gelukkig nog geen een van mijn poepies hoeven te missen.

    Wel heb ik vroeger bij mijn ouders honden gehad ze waren eigelijk van mijn vader.
    Mijn vader is boswachter en heeft dan ook al zijn honden een plekje op een
    hoge duin top gegeven.
     
  6. http://www.mc-art.nl/rainbow_bridge.htm foto's van het afscheid van ons meisje Chucky die vlak voor kerst is overleden.

    Alle dieren mochten afscheid nemen van haar en zelfs de toen zeer krolse Sam was even stil. We hebben Cucky hierna begraven in onze tuin, naast Chance. Beide hebben een mooie ntuursteen en ertussen een beeld van twee mensen handen die opengevouwen zijn. Zo zijn ze nog altijd voor mijn gevoel bij me. Cremeren vind ik ook mooi en dan de as bij elkaar bwaren maar heb altijd al een aversie gehad tegen verbranden en druist in tegen mijn gevoel.

    gr,kim
     
  7. Pfft, ik heb daar nu al ruzie om met mijn echtgenoot en ik mag me dan nog gelukkig prijzen dat mijn katten nog allemaal leven. Als er ooit iets gebeurt met hen wil ik ze begraven in de tuin en... mijn man is daar tegen... hopelijk zal ik maar binnen 20 jaar van hier deze discussie moeten uitvechten :? :? :? :? :?
     
  8. Oei ik word hier stil van wat een mooi plekje en wat een mooie gedachte die hemelsleutels.

    Heb er zelf nog maar niet aan gedacht, dit is iets waar ik nog even niet mee bezig wil zijn heb net de dood van vorige dier een plekje kunnen geven..................
     
  9. Vroeger toen ik nog thuis woonde werden de dieren die we moesten afstaan begraven onder de grote boom achter in ons land...we woonde in de polder...
    Mijn 5 schatten die daarna zijn gestorven toen ik eenmaal op mijzelf zat zijn allemaal gecremeerd, bij 3 van hun is hun as verstrooid....
    Mijn eerste coon Bo kwam te overlijden op 6 jarige leeftijd aan kanker,ik kon het niet aan om hem niet meer bij me te hebben....vandaar dat Bo in zijn urntje bij ons op de slaapkamer staat in een speciaal vitrinekastje, Indy staat er nu ook bij....met een fototje en wat meer dingen die me aan hun herrinerd....zo heb ik ze toch nog een heel klein beetje bij me...
     
  10. Afgelopen week heb ik helaas voor het eerst 1 van me katjes begraven...
    Ik doe dat vlakbij een crematorium voor mensen.. Daar achter liggen me konijntjes ook Hope helaas 4 weekjes maar geworden heb ik op een hoge bult begraven met een mooi Uit zicht op vrijheid.....

    Verder als een van me andere poezen gaat laat ik die cremeren en uitstrooien.
    Ik ben veel te bang dat het ooit opgegraven word :(
     
  11. Onze katten zijn begraven in onze volkstuin.

    Ik wilde ze laten cremeren maar de beheerders van het dierencrematorium kwamen zeer onsymphatiek over. Echt ik kreeg gewoon nachtmerries daarvan.

    Mijn broer kan goed met hout overweg en die maakte dan een kistje, van binnen bekleed, favo speeltjes en kleedje erbij. Het deksel werd er op geschroefd en dan begraven.

    Ik heb geen verstand van bloemen of planten, volgens mij staan er vergeet mij nietjes en andere mooie bloemen en planten.

    Ze liggen er mooi bij in alle rust en stilte.
     
  12. Wij hebben onze hond bij vrienden in de tuin begraven.
    Die wonen wat vrij met wat grond om het huis. In hethuis waar we nu wonen blijven we hopelijk niet eeuwig wonen en ik zag het niet zitten om haar dan hier in de tuin achter te moeten laten
    Zolang we hier wonen gaat alles wat overlijd daar in de tuin, maar eerlijk gezegd hoop ik niet dat dat gebeurd.
     
  13. Als je ooit toch eens van een crematorium gebruik wil maken, kan ik die in Prinsenbeek aanraden,niet zover bij Ridderkerk vandaan ...ligt net voor Breda..
    De mensen daar zijn echt ontzettend aardig....
    Wij hebben er hele goeie ervaringen mee....
    Maar ik hoop dat je er nog lang niet bij hoef stil te staan, en dat je beestjes nog lekker lang en gezond mogen leven :wink:
     
  14. De overleden katten worden gecremeerd in dierencrematorium Stompwijk.
    Dan komen ze terug in een urnetje, bij de urntjes heb ik waxinelichtjes staan
    Dan komt er tzt een foto gallerij in het trappenhuis met foto's van de overleden dieren.
    Wat ik wel jammer vind dat deze crematorium niet echte leuke urntjes hebben.
     
  15. Dotje is begraven in de tuin van onze vorige woning.
    Daar ligt ze nu nog steeds naast een hazelaar (die daarna geplant is).
    Ik vind het niet erg dat ze daar ligt...ze heeft 5 dagen bij ons gewoond en hoort bij die plek.

    Onze Mickey hebben we na autopsie niet terug gekregen (misschien natuurlijk ook maar goed)
    Maar ook hij zou dan liggen bij die vorige woning.
    Mickey vind ik wel erg...maar ook hij hoorde bij dat huis en die periode in ons leven.

    Persoonlijk vind ik het erger dat ik van Dotje geen fotos heb en van Mickey ook niet veel fotos (pre-digitale tijdperk)
    maar ze zitten in mijn hart en herinnering.

    Komen hier in dit huis de poezels te overlijden...zullen ook deze begraven worden in de tuin bij hun favoriete plekje.
    Ik vind hier ergens in een topic helemaal fantastisch om ze te cremeren en er een edelsteen van te maken.
    Maar ff heel reeel...de kosten ervan zijn gewoon zo vreselijk hoog dat je dat niet ff 123 kunt ophoesten.
    Maar het idee vind ik schitterend. :| :cry: :|
     
  16. Mijn overleden hondjes zijn ook in Stompwijk gecremeerd en ik ben tevreden van dat crematorim.
     
  17. Over het crematorium zelf en de werkwijze ben ik zeer tevreden.
    Ik zal ook niet willen veranderen.
    Maar ik heb hier nu 4 piramide urntjes staan en zou wel wat andere willen.
    Bv as van mijn katten in een urntje in een afbeelding van een kat
     
  18. Hoi,
    In "*Waar* moet ik zijn" () heb ik gepoogd wat links te verzamelen, ook voor urntjes. Er zijn heel leuke ideetjes, zo hier en daar ...
    Het laatste Felikat Magazine gaat over het overlijden van huisdieren, en rouw en mogelijkheden - er staat een URL in die niet werkt :?

    Misschien vind je iets :) - in ieder geval: sterkte, en veel mooie herinneringen!
     
  19. Mijn volwassen katten zijn gecremeerd (in Uden) en verstrooid...
    Twee overleden kittens en mijn hamsters zijn heel mooi begraven bij mijn vriendin Hanneke (heeft zich hier ook net voorgesteld) begraven... Inclusief een prachtig kistje mogen ze lekker met hun buikje in het zonnetje liggen!

    Gr. Jolanda
     
  20. Het is mij 1x overkomen ,..met mijn toen Gizmo een creme persje met neus
    hij was nog jong ,..hij heeft maar 1,5 jaar mogen worden
    Als ik eraan denk,.krijg ik gewoon weer tranen in mijn ogen ,.ondanks dat het 10 jaar geleden is ,..maar hij was mijn eerste lieveling
    Hij overleed na de operatie bij de DA ,..vlak voor kerstmis ,..was echt een rotperiode
    We hebben hem opgehaald bij de DA,..en ff met hem alleen geweest
    en hebben we hem daarna zelf weggebracht naar de dierencrematorium
    en zijn as in het bos gestrooid
    Heeft lang geduurd voordat ik wat over het verdriet was ,..en pas vorig jaar
    heb ik Dobby ,Kiara en beckham aangeschaft en hoop dat zij nog lang bij me zullen zijn
     
  21. Avenga heb ik voor autopsie naar Utrecht gebracht en daar vandaan is ze opgehaald en gecremeerd dat was allemaal heel netjes geregeld. Ik werd opgebeld dat ze was gearriveerd en of ik haar nog wilde zien en dan hoe ik haar gecremeerd wilde individueel of met meerdere en waar ik haar dan uitgestrooit wilde Ik had verschillende opties bij hun op het strooiveld of boven zee ik heb gekozen boven zee. Met Tippy ging het heel anders hij was echt een bange poepert hield niet van vreemde dingen was alleen op zijn gemak bij mij...Nou wonen wij in een huurhuis en misschien dat we ooit gaan verhuizen of terug gaan naar Amerika dus ik wilde hem dan niet in de tuin zo begraven maar ik wilde hem wel bij me houden en ook ik ben niet zo gek op die urnen in de kast dus we hebben voor de optie gekozen cremeren individueel in een urn en deze in een kistje begraven in de tuin en daar staat een groot Maine Coon beeld op een sokkel dit is zijn plekje met een lichtje ernaast. Mochten we gaan verhuizen kan hij gewoon met me mee en hoeft hij niet alleen achter te blijven...Voelde eerst een beetje schuldig naar Avenga maar het heeft zo moeten zijn denk ik....want haar officieele naam is *****Ocean en Avenga die naam heb ik ooit in een film gehoord over een rode poes die met een jongen de wereld rondzeilde....dus ook bij haar denk ik nu ze is op haar plekje....
     
  22. Ben een beetje laat met het plaatsen van een reactie, maar wil toch ook wat zeggen over de urntjes. Wij zijn helaas 2 maal in Stompwijk geweest. Werden heel goed opgevangen. Ik heb daar een urn gezien van een slapende kat. Had wel iets heel moois. Wij hebben tot tweemaal toe gekozen voor een druppelvormige urn. Een zandkleurige omdat Griffie altijd wel met zand thuiskwam, en een blauwe, want Clyde was een blauw Coontje. Misschien slaat het wel nergens op dat ik me daar door heb laten leiden, maar het voelde goed. En nog steeds.
    Groet Maria
     
  23. Ik heb Luca begraven op haar favoriete plekje in de tuin. Vanuit daar probeerde ze altijd in een hinderlaag te gaan liggen voor passerende vogels en muizen en van tijd tot tijd ving ze die ook. Ik heb haar in een doosje in een handdoek en haar favoriete speeltje (kattekruidmuis) meegegeven. Toen een poezebeeldje erop gezet (wordt nog marmeren tegeltje) en nu rust ze in vrede.

    Groetjes
    Marika
     
  24. Nina hebben we laten cremeren in Roosendaal en we zijn daar heel netjes geholpen en alles werdt rustig uitgelegt. We hebben een urntje met haar as in de kast staan en willen van deze as nog een sieraad laten maken b.v een medalion met haar as er in verwerkt.

    Waar ik wel spijt van heb is dat ik Smooty toender tijd niet de gelegenheid heb gegeven om afscheid van haar te nemen, maar door alles was ik best wel van de kaart en heb er niet aan gedacht dat dit voor hem heel veel zou kunnen betekenen. Hij heeft helaas toch weken naar de deur gekeken als zijn baasje binnen kwam met zo een blik van heb jij Nina niet bij je.
     
  25. Onze laatste 3 overleden katten liggen op een mooi plekje in de tuin.
    Onder de klimboom die nu door de andere goed word gebruikt.
    Urntjes oid is niets voor mij.
    Ook overleden pasgeboren kittens liggen in de tuin.
    En Nona de poes die hier bleef voor haar bevalling en helaas 7 weken na de geboorte van haar kittens overleed.

    Conny
     
  26. wat Sneu Conny... Maar ik zou ze ook in de tuin begraven.
    helaas hebben we die hier niet.. Dus heb ik ze in een bos begraven wat ik vaker heen ga om lekker mezelf te zijn. Vlakbij is het mensen Crematorium waarme opa ligt....

    Daar ligt 4 kittens en 2 konijntjes allemaal samen bij mekaar... Ze hebben een uitzicht waar ik ook hele dagen na kan kijken. Het isafgelegen en mij plekje.

    Maar als er nu een poes overlijd, waar ik niet aan moet denken word ook gecremeerd.. In een urn of uitgestrooid op het plekje waar de rest ook is.
    Zijn me beestjes toch bij elkaar.
    Kittens zou ik nooit weg kunnen gooien (wat een fokker altijd deed) lijk me echt moeilijk.
     
  27. Ik heb Demi wel afscheid van Luca laten nemen. Ze was zo aan het zoeken toen ze overleden was, dat we daar nog verdrietiger van werden. Ik heb haar uitgebreid laten snuffelen aan Luca en toen was het zoeken voorbij.

    Inmiddels heeft Demi een nieuw vriendje en ik hoop ook een nieuw vriendinnetje in december en ze bloeit langzaam maar zeker weer op.

    Groetjes
    Marika
     
  28. Ik had zelf nu ik niet meer thuis woon nog geen dood beestje meegemaakt (ja, 2 vissen, maar die hebben hun laatste zwemles gekregen in de WC...). Tot Roosje dus beviel van o.a. twee dode kittens. Ik moet zeggen dat het me niet eens zo heel zwaar viel, wel toen ik ze echt weg moest brengen moest ik even huilen. Het ene kitje deed Roosje helemaal niets, maar de ander wou ze echt niet kwijt, dat is hartverscheurend om te zien kan ik je wel zeggen, moederliefde, pfffiew, zit weer met traantjes... De kitjes liggen mooi bij mijn moeder naast elkaar in de tuin, ik heb alleen een groot terras/balkon. Hadden te kitjes nog in leven geweest bij de geboorte dan had ik ze laten cremeren.
    Vroeger hebben we zo ontzettend veel katten/honden/knaagdiertjes verloren... De hele kleine knaagdiertjes werden ergens begraven, maar alle katten en honden zijn altijd gecremeerd. Zo ook mijn grootste vriend Fire (een rooie...), hij is bij de dierenarts in mijn armen ingeslapen (nu ik dit typ merk ik maar weer dat ik dit het hier nog steeds vreselijk moeilijk mee heb, make up zit niet meer op mijn ogen, maar op mijn wangen...). Hij is vanaf mijn 4e verjaardag mijn maatje geweest, heeft me door heel wat moeilijke periodes heen geholpen, waaronder de pubertijd... Toen hij 18 was werd hij heel erg ziek en moesten we hem dus in laten slapen. Ik heb hem totdat we in het crematorium waren niet los gelaten om hem uiteindelijk mooi neer te leggen en afscheid te nemen.
    Ik merk dat het een erg lang verhaal wordt, maar dat schijnt te helpen...
    De band die ik met die kat had was erg apart. Ik kon echt tegen hem praten en hij deed wat ik vroeg. Zo hadden we samen wat uitgevonden om de andere katten te pesten. We gingen in de gang zitten en wachten totdat er een kat langs liep. Dan pakte ik Fire zijn kop, richtte het op die andere kat en fluisterde dat hij die moest pakken. Dat deed hij dan ook, altijd. Mijn moeder werd wel eens kwaad als ik weer van die gekke dingen met hem aan het uithalen was, maar kon er op z'n tijd toch ook wel om lachen. O o o, wat heb ik een hoop met hem meegemaakt...
    Ik denk nog elke dag aan dat gekke beest...
     
  29. Als 1 van mijn katten komen te overlijden weet ik niet wat ik zou willen ik heb er al heel veel overnagedacht mocht de tijd voor Twister komen dan wil ik wel voorbereid zijn. Maar helaas ik kom er niet uit zou niet weten wat ik zou willen. In de tuin begraven is voor mijn geen optie en cremeren ook niet. Ik zou hem dus ergens anders moeten begraven wat ik een heel eng idee vind. Want ik heb als kind zijnde fretjes gehad 1 ervan had ik in het bos begraven toen ik een week later terug kwam lag alles boven het zand. Dit is echt een trauma voor mij geworden ik kom nooit meer alleen in dat bos, en droom hierover nog steeds regelmatig over dit zijn echt nachtmerries :cry: Ik vind het dus echt heel erg moeilijk om hier antwoord op te geven ik weet alleen nog maar wat ik niet wil!
    Krijg ook altijd een rot gevoel als ik hier alleen al over na moet denken, want ik kan mijn mannie echt nog niet missen :cry:
    Daarnaast is mijn Oma vorig jaar 11 september verongelukt ik heb haar wegens haar verminking twee keer moeten afleggen. Dit ging toen ook helemaal niet goed dus kan nu ook slecht tegen dode mensen of dieren...
     
  30. Wij begraven onze diertjes in de tuin. Heb altijd al een akelig idee gehad bij grote vuren dus cremeren is voor mij geen optie....Naast het pad richting de tuin liggen vlakbij het hek de hier overleden kitjes en bij de poort liggen mijn eigen Chucky en Chance. een beeld van twee ingevouwen handen en een windlicht op een natuur steen. Favoriet plekje van de andere poezen hier die er graag op liggen. Sommigen vinden het luguber zo in het zich en duidelijk een grafje maar ik vind het prettig. Ook laat ik de dieren afscheid nemen. Met Chance zijn we dit vergeten...resultaat was dat er naar haar gezocht werd door de rest. Chucky heeft een avond beneden gestaan zodat iedereen in alle rust afscheid kon nemen. Op mijn sites heb ik daar foto's van http://www.mc-art.nl/rainbow_bridge.htm ook weer sommigen vinden het luguber ik niet, ik vind er troost in en het voelde erg goed. Hierna hebben de dieren niet gezocht naar hun gemiste vriendinnetje.

    gr,kim
     
  31. Mijn htk kat heb ik laten cremeren. De tweede die kwam te overlijden hebben we in de tuin bij onze grote tuinlantaarn begraven.
    Mijn eerste maine coon die maar 11 maanden oud mocht worden heb ik (nadat ik hem terug kreeg vanuit Utrecht) in de voortuin begraven en er een hele mooie blauw paarse hortensia op geplant.(het was een blauwe coon)Ook in de voortuin ligt een kitten die maar 14 dagen oud is geworden, de lieveling van mijn dochtertje. Zij mag er ieder seizoen nieuwe plantjes op zetten. :cry:
    Ik hoop dat het nu weer een tijdje duurt maar ook de anderen komen in de tuin bij hun favoriete plekje te liggen.
    Bij 1 coon wordt dat een beetje moeilijk want zijn favoplekje is IN de vijver! Daar moet ik nog even wat op bedenken. :rolleyes:
    yvonne
     
  32. Wij hebben Jones laten cremeren omdat hij in de maand Februari overleden is, was de grond bevroren en konden hem niet hier begraven. Fancy hebben we wel in de tuin begraven. Switch ligt bij Fancy onder de bloeiende clematis. We hebben daar voor de 3 katten een soort gedenksteen. Mocht James, onze 15 jarige htk, komen te overlijden laten we hem denk ik cremeren maar dat weet ik nog niet zeker. Ik vind de gedachten fijn dat ze nog in onze tuin "aanwezig" zijn, maar wat als je gaat verhuizen......................

    Ik hoop dat het nog heel lang duurt voordat ik weer een lieverd naar de regenboogbrug moet laten gaan.....
     
  33. wij hebben onslow ook laten cremeren en hij is uitgestrooid in het bos (wat daar speciaal voor aangelegt is)
    Ik moet zeggen dat ik er heel erg tevreden over ben, ze gaven me alle tijd om afscheid te nemen en werd daarna al huilend heel netjes opgevangen door de mensen die daar werkten. Een bakje koffie en nog even praten over Onslow.
    een paar dagen later kreeg ik een kaartje dat hij uitgestrooid was en dat we altijd daar langs konden komen om een bloemetje te leggen.
    super gewoon.
    Ik wou hem hier niet begraven omdat ik zeker weet dat we ooit gaan verhuizen, en dan kan ik moeilijk weer even een bloemetje neer leggen.
     
  34. Precies Tamara dat gevoel heb ik ook heel sterk............
     
Laden...
Vergelijkbare Onderwerpen - plekje
  1. Marjon G
    Reacties:
    15
    Weergaven:
    465

Deel Deze Pagina